Więzienie jako jednostka podległa dowódcy OK VII miało być zaopatrywane przez dowódcę Armii "Poznań".
Stany osadzony w Wojskowym Więzieniu Śledczym Nr VII: 1 stycznia 1919 roku - 238, 1 stycznia 1921 roku - 259, 1 stycznia 1922 roku - 423, 1 stycznia 1923 roku - 407, 1 lipca 1924 roku - 237, w 108 aresztantów i 129 skazanych. Największą liczbę więźniów - 526 adnotowano w dniu 3 września 1922 roku.
Spośród 237 osadzonych, według stanu na dzień 1 lipca 1924, roku było podejrzanych i skazanych za: dezercję za granicę - 9, dezercję - 66, kradzież - 42, sprzeniewierzenie - 20, paserstwo - 6, nieposłuszeństwo - 8, napady - 2, gwałt - 6, nadużycia w służbie - 4, rabunek - 2, opór władzy - 3, inne przestępstwa - 65. 27 żołnierzy było recydywistami.
Personel Komendanci urzędnik wojskowy XI rangi Opat (od 2 XI 1919) mjr Zygmunt Modelski (od III 1920) kpt. więz.Kapitan więziennictwa - oficer starszy korpusu oficerów administracji - działu więziennictwa. Andrzej Junczys (od VIII 1920) mjr więz. Marian Chuchla (1928) por. kanc. / int. Józef Wojciech Podoba (p.o. 1932, był w 1934)