W więzieniu funkcjonowała izba chorych. Lekarz był dochodzący. W celi każdy więzień posiadał łóżko, siennik, poduszkę, dwa prześcieradła i koce oraz stolik, taboret, miskę, łyżkę i kubek. Wymianę bielizny przeprowadzano jeden raz w tygodniu. Kąpiele raz na dwa tygodnie w miesiące ziomowe a latem zimne natryski co drugi dzień. Więźniowie zobowiązani byli do udziału w codziennych ćwiczeniach gimnastycznych i spacerach.
Jesienią 1922 roku w więzieniu przeprowadzony został kurs dla kluczników ze wszystkich wojskowych więzień w Polsce. W kursie uczestniczyło 57 frekwentantów, jak ówcześnie nazywano słuchaczy.
Do 15 marca 1924 roku na terenie Okręgu Korpusu Nr VII oprócz Wojskowego Więzienia Śledczego Nr VII funkcjonowały jeszcze trzy areszty rejonowe w Poznaniu, Kaliszu i Gnieźnie.
Zgodnie z planem mobilizacyjnym "W" więzienie, w okresie mobilizacji, pozostawało na etacie pokojowym. Personel więzienia pod względem ewidencyjnym i uzupenień przynależał do Ośrodka Zapasowego 14 Dywizji Piechoty.