W 1655 r. (okres Edo), wasal sioguna, Harima Aoyama, zakochał się w młodej służącej - Okiku. Mężczyzna obiecał ją poślubić, jednak otrzymał pomyślne oświadczyny od ciotki. Mimo to, nadal zapewniał dziewczynę o swojej miłości i danej obietnicy. Okiku jednak wątpiła w jego słowa i poddała testowi: rozbiła jeden z cennych talerzy, należących do rodziny Aoyamy. Tradycja rodzinna nakazuje ukaranie śmiercią za rozbicie tak cennej ceramiki.
Początkowo mężczyzna jest przekonany, że Okiku rozbiła talerz przypadkiem i przebacza jej. Jednak dziewczyna wkrótce przyznaje, że był to miłosny test. Aoyama wpadł w złość i zabił ją. Ciało wrzucił do studni.
Po jakimś czasie dom zaczął być nawiedzany przez ducha Okiku: wchodził do domu i liczył talerze. Gdy pewnego dnia Aoyama spotkał ducha w ogrodzie, zauważył, że na jej twarzy nie widać zemsty, lecz piękna i pełna spokoju. Nie mogąc znieść wyrzutów sumienia, popełnił on seppuku i dołączył do Okiku.
Wpływ zachodniego romantyzmu