Książnica Stargardzka - samorządowa instytucja kultury gminy-miasta Stargard. Powstała 25 marca 2003 w wyniku przekształcenia Miejskiej Biblioteki Publicznej. Książnica Stargardzka obejmuje nadzór merytoryczny nad bibliotekami na terenie powiatu stargardzkiego.
Historia Do 1945 roku główną miejską biblioteką był zbiór gromadzony w Collegium GroeningianumZenkner J., Stargard. Klejnot na pomorskim szlaku, Stargard 2006, s. 97.. Po II wojnie światowej zbiór został rozproszony po bibliotekach w całej Polsce. W Stargardzie nie pozostał żaden egzemplarz tego zbioru.
Pierwszą wypożyczalnią w powojennym mieście była prywatna biblioteka Eugenii Bargiel, założona w 1947 r. 1 listopada 1946 Powiatowy Inspektorat Szkolny uruchomił w Stargardzie pierwszą publiczną bibliotekę – Bibliotekę Powiatową. Jej zbiór stanowiło początkowo 235 woluminów. 1 lutego 1948 wyodrębniono z jej struktur Miejską Bibliotekę Publiczną. Po 5 latach ponownie skonsolidowano obie placówki, tworząc Powiatową i Miejską Bibliotekę Publiczną.