Sherman zareagował dokładnie według przewidywań Johnstona. Wysłał Jamesa B. McPhersona i większość armii George’a Thomasa w kierunku Kingston, zaś tylko Johna Schofielda i jeden oddział armii Thomasa drogą do Cassville. Rankiem 19 maja Johnston kazał Hoodowi maszerować wzdłuż wiejskiej drogi milę na wschód od drogi Adairsville-Cassville i uformować korpus do walki na zachód. Polk atakował czoło kolumny federalnej, a Hood miał zaatakować jej lewe skrzydło. Gdy Hood zajmował pozycję, zastał żołnierzy Północy na wschodzie. Było to wielkie zagrożenie, bo gdyby Hood ustawił się na zachód, to właśnie ci żołnierze byliby w stanie zaatakować odsłonięty bok i tył korpusu. Po krótkiej potyczce z Północą, Hood zarządził odwrót aby spotkać się z armią Polka. Johnston, uważając że szansa na wygranie walki minęła, kazał Hoodowi i Polkowi przejść do nowej linii obrony na wschód i południe od Cassville, gdzie dołączył do nich Hardee, wyparty z Kingston. Johnston uformował armię na grzbiecie i miał nadzieję, że Sherman zaatakuje 20 maja. Jak zwykle, dowódca Południa był przekonany, że odeprze atak wroga.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa pod Adairsville · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.