Analiza od strony teorii spalania wskazuje, że skuteczność gaszenia płomienia poprzez usunięcie lub ograniczenie jednego z czynników czworościanu spalania może zachodzić drogą fizyczną – przez efekty energetyczne (chłodzenie paliwa lub strefy spalania) bądź przestrzenne (rozcieńczanie reagentów, izolowanie paliwa od utleniacza) – albo drogą chemiczną, poprzez inhibitowanie reakcji płomieniowych i wychwyt wolnych rodników. Aerozole nie wpływają na ilość ani rodzaj spalanego paliwa, natomiast oddziałują na pozostałe elementy tego układu. Wyróżnia się cztery podstawowe etapy działania aerozolu: ogrzewanie się cząstek aerozolu, ich rozkład i/lub parowanie, generację inhibitora rodników w fazie gazowej oraz inhibicję procesu spalania w fazie płomieniowej, przy czym krytyczne znaczenie dla skuteczności gaszenia ma czas, w którym dochodzi do rozkładu i parowania drobin fazy rozproszonej.
Pierwsza faza działania aerozolu wiąże się z absorpcją ciepła i chłodzeniem płomienia przez cząstki stałe, wynikającą z endotermicznych reakcji rozkładu (np. rozkładu wodorowęglanu potasu do węglanu potasu, dwutlenku węgla i pary wodnej) oraz endotermicznych przemian fazowych węglanu potasu;