w wyniku tych przemian temperatura płomienia obniża się do poziomu uniemożliwiającego dalsze podtrzymanie spalania. Równolegle zachodzi obniżenie stężenia tlenu w otoczeniu wskutek uwalniania dwutlenku węgla i pary wodnej powstających przy odparowaniu cząstek aerozolu, a w ostatniej fazie następuje usuwanie wolnych rodników z reakcji łańcuchowej spalania – poprzez inhibicję heterofazową (rekombinację rodników na powierzchni drobin aerozolu) oraz inhibicję homofazową, związaną z obecnością metali alkalicznych. Ponieważ oba te procesy mają charakter powierzchniowy, silne rozwinięcie powierzchni drobin aerozolu – znacznie większe niż w przypadku ziaren proszków gaśniczych – przekłada się na wyższą skuteczność gaśniczą aerozoli przy porównywalnym stężeniu środka.

Badania eksperymentalne (w tym z użyciem metody elektronowego rezonansu paramagnetycznego) oraz obliczenia teoretyczne wykazały m.in.::