Geneza Najwcześniejsze wzmianki 1403 najstarsza znana wzmianka o herbie w zapiskach sądowych. Pieczęć Jakuba z Zorawicy doktora dekretów i kanonika krakowskiego z roku 1451. W 1413 w wyniku unii horodelskiej przeniesiony na Litwę.
Herb został przedstawiony wśród innych polskich herbów w Herbarzu Złotego Runa z lat 1433–1435.
Najwcześniejsze lokalne źródło heraldyczne wymieniające ten herb to wspomniane już wcześniej Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae, datowane na lata 1464–1480. Autorem tego dzieła jest polski historyk, Jan Długosz:
Ewolucja wizerunku W zapisce sądowej z 1487 i przywileju króla Aleksandra z 1505 umieszczono w złotym polu takąż sosnę o trzech wiechach zielonych i pięciu korzonkach. Tadeusz Gajl natomiast określa herb o takim wizerunku mianem Godzięba.
Etymologia Jan Długosz w swoim herbarzu opisuje herb pod nazwą Godzyamba, podając złoty kolor sosny. Wizerunek drzewa jest nawiązaniem do Drzewa Życia (Drzewa kosmicznego).
Niewłaściwe jest motywowanie nazwy heraldycznej rzekomym apelatywem godzięba mającym jakoby oznaczać „pień z rosnącymi szczepami”.