47 lat później w 1611 r., jeszcze za życia Otwinowskiego, Franco de Franco za słowne znieważenie monstrancji został ukarany znacznie surowiej..
Otwinowski od 1555 (jako pierwszy spośród szlachty lubelskiej) stał się wyznawcą kalwinizmu, a od 1570 związał się z braćmi polskimi (zwanymi przez przeciwników arianami), był uczestnikiem wielu synodów i dysput religijnych, m.in. z jezuitami w Lublinie. Do późnej starości uczestniczył Otwinowski w Rakowie w pracach zboru ariańskiego.
W 1573 roku Otwinowski dostał od Wilhelma z Rožemberku 100 dukatów za popieranie jego kandydatury do tronu polsko-litewskiego. Wspierał go także podczas kolejnego bezkrólewia.
W 1598 przeniósł się z Leśnika do Rakowa. Zmarł w czerwcu 1614.
Charakterystyka twórczości
Wiele prac Otwinowskiego zaginęło. Otwinowski przebywał bardzo często w Lublinie, chociaż mieszkał w Liśniku, w ówczesnym powiecie urzędowskim. Z Lublinem była związana jego twórczość poetycka. Z wcześniejszego okresu pochodziła prawdopodobnie złośliwa książeczka pt. Rozprawa piekarza z malarzem o swoich bogach.