Gustav Regler (ur. 25 maja 1898 w Merzig, zm. 14 stycznia 1963 w Nowe Delhi) – niemiecki pisarz, filmowiec i dziennikarz.

Życiorys Urodził się w 1898 w rodzinie księgarza. Brał udział w I wojnie światowej i został ranny na froncie francuskim. Po wojnie studiował w Monachium i Heidelbergu filozofię, język francuski i historię. Otrzymał stopień doktora filologii pracą Ironia w dziełach Goethego. W roku 1922 ożenił się z Charlotte Dietze – córką przedsiębiorcy tekstylnego. Małżeństwo rozpadło się w 1927 r. Ich jedyny syn Dieter zmarł w 1941 r.

Zamieszkał następnie w Norymberdze, gdzie został redaktorem „Nürnberg-Fürther Morgenpresse”. W 1928 opublikował swoją pierwszą książkę i w tym samym roku poznał Marieluise „Mieke” Vogeler, córkę malarza Heinricha Vogelera. Dzięki niej zaangażował się w ruch komunistyczny.

W 1929 przystąpił do KPD. Po przejęciu władzy przez Hitlera uciekł do Francji i kraju Saary. Napisał krytyczną wobec nazistów powieść Der verlorene Sohn. Znalazł się także na nazistowskiej liście wrogów państwowych. Zaangażował się również w plebiscyt na terenie Saary, po wygraniu którego przez zwolenników Trzeciej Rzeszy zbiegł do Francji.