Pierwsze hełmy Brodiego dotarły na front we wrześniu 1915 r., a już na początku 1916 r. armia posiadała ich 250 tys.. Zadaniem hełmu była osłona głowy oraz ramion głównie przed odłamkami i szrapnelami padającymi z góry. Brodie sprawdzał się w tym bardzo dobrze w sytuacjach gdy żołnierze przebywali w okopach. Natomiast na otwartej przestrzeni uwypuklała się jego główna wada w postaci płytkiego dzwonu niedostatecznie osłaniającego boki głowyMk. I – Hełmy Brytyjskie.
Mk. I pozostawał na wyposażeniu armii brytyjskiej przez 25 lat, od 1915 do 1940 roku (z niewielkimi zmianami konstrukcyjnymi). W 1936 r. wprowadzono nowszą wersję z wygodniejszym parcianym fasunkiem i podpinką (Mk. I H2).
Mk. II W roku 1937 r. hełm zmodyfikowano wprowadzając wersję Mk. II. Nowy hełm wszedł do szerszego użytku dopiero w 1940 r. Po operacji „Overlord” w jednostkach frontowych powoli był zastępowany przez hełm Mk. 3 o odmiennej konstrukcjiMk. 2 – Hełmy Brytyjskie.