Bitwa pod Lincoln – starcie zbrojne, które miało miejsce 2 lutego 1141 r. W wyniku bitwy Stefan z Blois został pojmany, uwięziony i odsunięty od władzy. W tym czasie cesarzowa Matylda na krótki czas przejęła tron.
Przyczyna W 1120 roku Wilhelm Adelin, jedyny ślubny syn króla Anglii Henryka I, utonął wraz z rozbitym statkiem "White Ship". Matylda pozostała jedyną dziedziczką tronu. Król wymógł na dworze przysięgę, że będzie wspierać jego córkę, Matyldę, kiedy zostanie królową, ale zaledwie trzy tygodnie po śmierci Henryka jego siostrzeniec, Stefan z Blois zagarnął tron Anglii. Matylda, chcąc odzyskać koronę, wypowiedziała mu wojnę. Poparcia udzielili jej król Szkocji Dawid I i przyrodni brat cesarzowej, Robert, 1. hrabia Gloucester. Stefana popierała hierarchia kościelna, papież Innocenty II, arcybiskup Canterbury Aethelnoth i arcybiskup Yorku, Thurstan. Król Stefan pokłócił się z hrabią Chester, a ten sprzymierzył się z Robertem, który był jego teściem. Siły obu hrabiów połączyły się w styczniu 1141 r. w zamku Donington. 2 lutego 1141 r. Robert i Ranulph wydali królowi Stefanowi bitwę pod Lincoln.