Czernienie osadu Hg2Cl2 pod wpływem wody amoniakalnej oraz ługów jest charakterystyczne dla soli rtęci(I) w odróżnieniu od związków rtęci(II): Hg2Cl2 + 2(NH3·H2O) → HgNH2Cl↓ + Hg0↓ + NH4+ + Cl− + H2O Powstający osad jest rozpuszczalny w wodzie królewskiej: 3Hg + 2NO3− + 8H+ + 12Cl− → 3[HgCl4]2− + 2NO↑ + 4H2O 2HgNH2Cl + 6Cl− + 2NO3− + 4H+ → 2[HgCl4]2− + N2↑ + NO↑ + 4H2O Siarkowodór, rozpuszczalne siarczki lub AKT (S2−) Jony S2− wytrącają z roztworów czarny osad siarczku rtęci(II) i wolną rtęć: Hg22+ + S2− → Hg2S → HgS↓ + Hg↓ Siarczek rtęci(II) słabo rozpuszcza się w wodzie, jednak reaguje z wodą królewską: 3HgS + 2NO3− + 8H+ + 12Cl− → 3[HgCl4]2− + 2NO↑ + 4H2O + 3S↓ Chromian potasu i dwuchromian potasu (K2CrO4 i K2Cr2O7) Wytrącają na zimno z roztworów brunatny osad chromianu rtęci(I) Hg2CrO4, który podczas gotowania przechodzi w czerwoną formę krystaliczną: Hg22+ + CrO42− → Hg2CrO4↓ Osad jest nierozpuszczalny w rozcieńczonym kwasie azotowymSkrypt Szczęsny, Rosołowski „Pracownia Chemiczna.