Przez osiem lat pełnił funkcję kierownika studiów doktoranckich na kierunku Pedagogika na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (od ich organizacji do 2007 roku). Ponadto pełnił funkcje: wicedyrektora Instytutu Pedagogiki, kierownika Wyższych Studiów Licencjackich z Pedagogiki, specjalność: Technologia informacyjna w edukacji oraz opiekuna specjalizacji Metody komputerowe pedagogiki szkolnej na pięcioletnich studiach magisterskich.
W obszarze teoretycznych podstaw pedagogiki medialnej Stworzył podstawy teoretyczne teorii kognitywistyczno – konstruktywistycznej pedagogiki medialnej, której podstawowe założenia zostały zaprezentowane w podręczniku pt. Pedagogikia medialna, wydanym przez PWN w Warszawie. Opracował założenia kształcenia humanistów w tym przede wszystkim pedagogów w zakresie edukacji medialnej i technologii informacyjnej. . Rozwinął teorię wiadomości w tej części, która dotyczy mechanizmów i zjawisk towarzyszących wykorzystaniu mediów do stymulowania uczących się do działań twórczych. Prowadzone badania obejmują wpływ mediów w tym komputerów na odbiorcę (min.