W 1956 przeniosła się do Lublina, gdzie na ulicy Przechodniej 1 otworzyła zakład fotograficzny „Foto-Elwika”, działający do 1997 roku.
Uprawiała fotografię czarno-białą. W działalności twórczej wykorzystywała głównie technikę bromową lub ręcznie malowała odbitki. Specjalizowała się w fotografii ślubnej, portretowej i dokumentalnej. Jej zdjęcia publikowane były na łamach "Kuriera Lubelskiego" oraz "Dziennika Wschodniego".
Podczas swojej działalności artystycznej zdobyła wiele nagród i wyróżnień, m.in. od Ministerstw: Kultury i Oświaty. Związek Rzemiosła Polskiego uhonorował ją najwyższym odznaczeniem – Złotym medalem im. Jana Kilińskiego w 2000 roku.
W 2000 i 2009 roku Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie zorganizował wystawy poświęcone jej pracy: Wspominając Fotoelwikę oraz Stanisława Siurawska. Naświetlona historia życia.
Przypisy
Linki zewnętrzne http://lublin.wyborcza.pl/lublin/1,35638,7540112,Trzy_portrety_rozstan_wojennych.html http://teatrnn.pl/leksykon/node/3072/stanis%C5%82awa_siurawska_1915%E2%80%932007
Kategoria:Polscy fotografowie Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Fotograficznego (1948–1961) Kategoria:Ludzie urodzeni w Markach Kategoria:Ludzie związani z Lublinem Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 2007