Teologia wyzwolenia koncentruje się na osobie Jezusa Chrystusa, postrzeganego przede wszystkim jako wyzwoliciela uciskanych. Nacisk kładzie się na te fragmenty Pisma Świętego, które ukazują Jego misję jako działanie na rzecz sprawiedliwości i przemiany społecznej. Niektórzy teologowie wyzwolenia interpretują Ewangelię jako wezwanie do radykalnego sprzeciwu wobec niesprawiedliwych struktur społecznych, a nie jako obronę istniejącego porządku. Przywołują przy tym fragmenty takie jak Iz 61,1, Mt 10,34 („Nie przyszedłem przynieść pokoju, lecz miecz”) czy Łk 22,35–38, wskazując, że Jezus niekiedy wzniecał niepokój społeczny, by obudzić sumienia i doprowadzić do przemiany. Biblia staje się w tej perspektywie wezwaniem do aktywnego działania przeciw ubóstwu i grzechowi, który je podtrzymuje. Symbolicznym wyrazem tej radykalnej interpretacji był w Ameryce Łacińskiej wizerunek „Chrystusa z karabinem na ramieniu”, wyrażający jednocześnie nadzieję na wyzwolenie i kontrowersyjną postawę oporu.