Pismo zamieszczało apele do diaspory żydowskiej o wsparcie (finansowe) Armii Czerwonej w walce z Niemcami Hitlera, opisy masowych mordów ludności żydowskiej na terenach okupowanych (holocaust) i twórczość literacką Żydów radzieckich. Stałe rubryki informowały o wkładzie Żydów w walkę z narodowym socjalizmem oraz w zwiększenie produkcji zbrojeniowej. Było także forum wypowiedzi żydowskich żołnierzy, partyzantów, literatów i innych obywateli ZSRR żydowskiego pochodzenia. Niemal 300 korespondentów pisało do „Ejnikajt” ze wszystkich frontów wojny. Ostatni numer pisma ukazał się 20 listopada 1948 (140/701) w Moskwie. Gazetę zamknięto 29 listopada 1948, dzień po decyzji Biura Politycznego KC o rozwiązaniu JAK.
Pomimo – z założenia i formuły – narodowego profilu, pismo było przede wszystkim radzieckim organem propagandowym. Dziś czasopismo można odnaleźć tylko w nielicznych bibliotekach.
Bibliografia A. Lustiger, Czerwona księga. Stalin i Żydzi. Tragiczna historia Żydowskiego Komitetu Antyfaszystowskiego i radzieckich Żydów, Warszawa 2004.
Linki zewnętrzne „Ejnikajt” w Żydowskiej Encyklopedii Elektronicznej
Kategoria:Czasopisma w języku jidysz Kategoria:Czasopisma wydawane od 1941 Kategoria:Czasopisma wydawane do 1948 Kategoria:Niewydawane czasopisma radzieckie