Ejnikajt (, ) – organ prasowy Żydowskiego Komitetu Antyfaszystowskiego (1941–1948), wydawany w języku jidysz w ZSRR i USA (Nowy Jork) w l. 1942–1948.
Pierwszy numer ukazał się w Kujbyszewie (tymczasowej siedzibie ewakuowanych z Moskwy władz radzieckich) 7 czerwca 1942. Redaktorem naczelnym był Szachne Epsztejn, a po jego śmierci w 1945 roku – Grigorij Życ. Komitet redakcyjny stanowili: Salomon Michoels, Dawid Bergelson, Icyk Fefer, Lejb Kwitko, Aron Kusznirow, Jacheskel Dobruszyn, Szmuel Hałkin i Lejb Strongin.
Początkowo gazeta wychodziła trzy razy w miesiącu, potem raz w tygodniu, a od 1945 – trzy razy w tygodniu. Nakład, biorąc pod uwagę setki tysięcy czytelników w jidysz w ZSRR, był śmiesznie mały i natychmiast rozchwytywany – w 1943 wyniósł zaledwie 2 tys. egz. 8 tys. wysłano – zgodnie zadaniem propagandowym JAK – za granicę.