Salezjańska Szkoła Organistowska w Przemyślu – szkoła muzyczna założona w 1916 roku przez ks. Antoniego Chlondowskiego, zlikwidowana, przy użyciu oddziałów ZOMO, w 1963 roku.
Historia W 1907 roku w dzielnicy Przemyśla „Zasanie” osiedlili się Salezjanie, którzy utworzyli Oratorium dla młodzieży. W 1910 roku rozpoczęli budowę gmachu Oratorium, który 22 października 1911 roku został poświęcony przez bpa Józefa Sebastiana Pelczara. W jesieni 1914 roku Oratorium zostało zdewastowane przez wojska rosyjskie, a dyrektor ks. Walenty Kozak SDB został czasowo aresztowany. W 1915 roku utworzono internat dla bezdomnych chłopców, a następnie czteroletnią szkołę rzemieślniczą, z nauką zawodu szewskiego i krawieckiego.
1 września 1916 roku rozpoczął działalność 3-letni oddział organistowski, na pierwszy rok nauki zapisano 14 uczniów. W 1920 roku na 100 uczniów, prawie połowa uczyła się w oddziale organistowskim. W 1920 roku po wizycie wizytatora Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, „Salezjańska Szkoła Organistów w Przemyślu” została wpisana na listę szkół prywatnych z uprawnieniami państwowymi. W 1921 roku zlikwidowano oddziały rzemieślnicze, a kształcenie organistów wydłużono do czerech lat. Absolwenci otrzymywali dyplomy uprawniające do zawodu organisty.