Od 1927 była w związku z Władysławem Gomułką, którego przed wojną nie sformalizowali. W tym samym roku zamieszkali w Zawierciu przy ul. Ogrodowej 49. W 1929 Zofia urodziła martwe dziecko (według Marii Ewy Ożóg była to córka). Parafia rzymskokatolicka w Zawierciu nie zgodziła się na pochowanie nieochrzczonego dziecka na cmentarzu, podobnie gmina żydowska nie chciała pochować dziecka ateistów na miejscowym kirkucie, wobec czego Władysław Gomułka przekupił dozorcę cmentarza żydowskiego i tam pochował dziecko. W 1930 urodził się ich syn Ryszard. W październiku 1935 została ponownie aresztowana i skazana za działalność komunistyczną na 3 lata więzienia. Wyrok odbywała w więzieniach w Sieradzu, Warszawie i Fordonie. Na mocy amnestii została zwolniona z odbywania reszty kary we wrześniu 1937. Po wybuchu II wojny światowej przebywała we Lwowie, gdzie pracowała w fabryce likierów. W listopadzie 1941 wraz z siostrą Władysława Gomułki wyjechała do Krosna. W kwietniu 1942, po uzyskaniu fałszywej kenkarty przeniosła się do Warszawy (zamieszkała u Mariana i Jadwigi Jabłońskich), gdzie podjęła pracę zarobkową oraz działalność konspiracyjną w Polskiej Partii Robotniczej jako łączniczka. W połowie lipca 1944 wraz z mężem przeniosła się z Warszawy do Świdrów k.