W konsekwencji tych trudności, dekretem Rady Ministrów Związku Radzieckiego, 17 grudnia 1959 roku, utworzono Wojska Rakietowe Przeznaczenia Strategicznego ZSRR. Mniej więcej w tym samym czasie, do służby operacyjnej skierowany został pierwszy pocisk międzykontynentalny R-7. Utworzenie strategicznych sił rakietowych jako samodzielnego rodzaju sił zbrojnych, pozytywnie wpłynęło na zdolność bojową radzieckich sił rakietowych i (chociaż nieco przedwcześnie) pozwoliło im pełnić funkcje strategiczne bez zewnętrznej pomocy ze strony pozostałych rodzajów wojsk.W 1990 SWR stanowiły samodzielny rodzaj Sił Zbrojnych w skład którego wchodziły związki operacyjne i taktyczne strategicznych rakiet balistycznych, jednostek wojsk łączności, obsługi technicznej, ochrony i obrony, wojsk tyłowych oraz arsenałów i ośrodków badawczych. Do 1991 do SWR wprowadzano zestawy rakietowe czwartej generacji, kontynuowano dostawy mobilnych zestawów RS-12M i RT-23UTTH oraz wdrażano system zautomatyzowanego dowodzenia. W tym czasie SWR posiadało siedem typów strategicznych rakiet balistycznych. Zasadniczą część potencjału stanowiły platformy z głowicami MIRV82.