Pułki mobilne posiadają 10 wyrzutni mobilnych.
Lekkie i średnie dywizje rakietowe składają się z 4 do 11 pułków (łącznie 40 do 110 wyrzutni). Dywizje ciężkie natomiast, rozmieszczone są z pięcioma do dziesięciu pułków, posiadającymi odpowiednio 30 do 64 silosów.
Potencjał rosyjskich Wojsk Rakietowych Strategicznego Przeznaczenia w 2010. Typ rakietyLiczba rakietLiczba głowicNazwa rosyjskaKod NATONa rakiecieRazemР-36МУТТХ/36М2SS-185810580УР-100НУТТХSS-19706420Тополь -M silosSS-2749149Тополь -M silosSS-2718118РС-24 mobil339Razem3691247
Historia Wojska rakietowe Armii Czerwonej utworzone zostały dekretem z 13 maja 1946 i podporządkowane VI Oddziałowi Generalnego Zarządu Artylerii Sztabu Generalnego ZSRR. W końcu 1959 Siły Zbrojne ZSRR dysponowały jedną jednostką wojskową międzykontynentalnych pocisków balistycznych, kilkoma brygadami inżynieryjnymi oraz ponad dwudziestoma pułkami uzbrojonymi w pociski pośredniego zasięgu (IRBM). Osiemnaście pułków inżynieryjnych w rezerwie najwyższego dowództwa było częścią Strategicznych Sił Powietrznych wchodzących w skład Wojskowych Sił Powietrznych ZSRR. Pozostałe pułki podlegały zastępcy Ministra Obrony do spraw broni specjalnej i inżynierii rakietowej. Taka decentralizacja komplikowała jednak sposób używania oraz rozwój broni rakietowej.