W latach 1960–1962 był dziekanem Wydziału Geodezji i Kartografii, w latach 1954–1956 i 1962–1969 prorektorem Politechniki Warszawskiej, a w latach 1970–1977 dyrektorem Instytutu Fotogrametrii i Kartografii.
Jan Różycki był promotorem prac doktorskich, opiekunem prac habilitacyjnych oraz recenzentem prac doktorskich i habilitacyjnych. Tworzył prace głównie z dziedziny kartografii matematycznej.
Od 1948 roku należał do PZPR.
Zmarł 4 września 2005 roku.
Odznaczenia W czasach PRL został odznaczony m.in.: Krzyżem Komandorskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Orderem Sztandaru Pracy II klasy, dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi, Srebrnym Krzyżem Zasługi, odznaką Zasłużony Nauczyciel PRL.
Publikacje 1949: Odwzorowanie Gaussa-Krügera i jego zastosowanie w Polsce 1950–1953: Krótki zarys teorii odwzorowań kartograficznych 1959: Propozycje podstaw matematycznych mapy świata w skali 1:2500 000 1973: Kartografia matematyczna
Źródło: Nowa encyklopedia powszechna PWN.
Przypisy
Bibliografia Wielka Encyklopedia Powszechna PWN
Linki zewnętrzne Biografia z portretem