W 1918 roku Józef Ziemacki wrócił do Wilna, w 1919 został mianowany prorektorem i profesorem Anatomii Topograficznej i Chirurgii Operacyjnej odnowionego Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. W związku ze wskrzeszeniem Uniwersytetu, w uznaniu zasług dla Polski, został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Po wojnie w 1920 roku powrócił do Wilna i poświęcił się pracy naukowej oraz działalności społecznej. Wydał kilka prestiżowych prac naukowych, drukowanych w pismach polskich, francuskich i angielskich. Po ciężkiej chorobie zmarł 30 września 1925 roku. Pochowany został na cmentarzu Bernardyńskim obok rodziców (sektor C 32, al. na wprost kaplicy cmentarnej).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (27 grudnia 1924)M.P. z 1924 r. nr 299, poz. 979 „za zasługi, położone dla Rzeczypospolitej Polskiej w dziedzinie pracy społecznej i organizacyjnej”.
Przypisy
Linki zewnętrzne Józef Kazimierz Ziemacki Biografia Józefa Ziemackiego W 145 rocznicę powstania. Pamięci bohaterskiego kapłana