Praca zawodowa

W 1884 roku otrzymał posadę asystenta Chirurgicznego Oddziału Szpitala Obuchowskiego w Petersburgu. W 1886 roku został ordynatorem tego szpitala (1886–1890). Od 1890 roku pracował jako ordynator oddziału chirurgicznego i ginekologicznego w Gubernialnym Ziemskim Szpitalu w Połtawie. Równocześnie prowadził wykłady na Uniwersytecie w Charkowie z zakresu patologii chirurgicznej. W 1893 roku uzyskał stopień docenta przy Katedrze Patologii Chirurgicznej na Uniwersytecie Charkowskim. W 1900 roku zostaje mianowany Naczelnym lekarzem i chirurgiem Oddziału Klinicznego Szpitala Sióstr Czerwonego Krzyża Pokrowskiego Zgromadzenia w Petersburgu. Na tych stanowiskach pozostał w Petersburgu do maja 1918 roku.

W 1917 roku uruchomił prywatną lecznicę chirurgiczną w Piatigorsku, na Kaukazie. Po wybuchu rewolucji rosyjskiej udał się na Kaukaz do Essentuk, gdzie zajmował się praktyką lekarską do 29 kwietnia 1918 r.

Wydał szereg prac naukowych w językach polskim, rosyjskim, niemieckim i francuskim, cieszących się dużym uznaniem w kraju i zagranicą.