Brał udział w bitwie pod Chorzelami, gdzie został ciężko ranny. Udało mu się uniknąć niewoli i w listopadzie 1939 powrócił do Warszawy.
Podczas okupacji był żołnierzem Narodowej Organizacji Wojskowej, a następnie Armii KrajowejJan Żaryn, Miałem wspaniałego ojca, „W Sieci Historii” nr 7/2014, s. 58-59. Wraz z żoną, ukrywał żydowską rodzinę w Szeligach pod Warszawą. Walczył też w powstaniu warszawskim.
W maju 1943 ukończył tajny Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej i uzyskał dyplom architekta. W latach 1945–1964 był wykładowcą na Politechnice Warszawskiej. Od stycznia 1945 pracował w Wydziale Architektury Zabytkowej Biura Odbudowy Stolicy, a od 1948 jako inspektor Urzędu Konserwatorskiego m.st. Warszawy. W latach 1957–1959 był naczelnikiem Wydziału Architektury i Urbanistyki Zarządu Muzeów i Ochrony Zabytków. W 1951 organizator i kierownik Komisji Badań Dawnej Warszawy. Był autorem projektu rekonstrukcji zniszczonej w 1944 Kolumny Zygmunta III Wazy. Prowadził odbudowę ponad 40 zabytkowych kamienic, m.in. strony Dekerta przy Rynku Starego Miasta dla Archiwum i Muzeum Historycznego m.st. Warszawy (w tym także projekt wnętrz). Laureat Nagrody Państwowej II stopnia zespołowej za twórczą rekonstrukcję architektoniczną Rynku Starego Miasta w Warszawie (1953)"Życie Warszawy", nr 172 z 18 lipca 1964, s.