Językoznawstwo Badania językoznawcze zaczęły się rozwijać wraz z kształtowaniem się nowoczesnej slawistyki na przełomie XVIII i XIX wieku. Słowa kaszubskie odnotowywali m.in. Karl Gottlob von Anton, Gottlieb Lorek i Krzysztof Mrąga (Mrongowiusz). Ten ostatni przygotował m.in. w rękopisie Słowniczek kaszubski. Pracę Mrongowiusza kontynuował niebędący filologiem z wykształcenia Florian Ceynowa, który próbował stworzyć kaszubski język literacki. Pierwszą w pełni naukową pracą o języku kaszubskim była natomiast wydana w 1862 książka Aleksandra Hilferdinga Остатки славян на южном берегу Балтийского Моря. Następnie w 1893 Stefan Ramułt opublikował Słownik języka pomorskiego, czyli kaszubskiego. Friedrich Lorentz opublikował w 1919 pracę Kaschubische Grammatik i w latach 1927–1937 Gramatykę pomorską.
W 1954 Zdzisław Stieber zainicjował edycję Atlasu językowego kaszubszczyzny i dialektów sąsiednich, wydanego w 15 tomach w latach 1964–1978. Bernard Sychta opublikował w latach 1967–1976 siedem tomów Słownika gwar kaszubskich na tle kultury ludowej.