Frederika Danneskiold-Samsøe, który jednak tutaj nie mieszkał. Po jego śmierci w 1770 r. majątek powrócił do Korony, a król przekazał go baronowi Chr. R. Ph. Gersdorffowi. Po nim baronię przejął jego brat (1800 r.), ale ten zmarł dwa lata później. Następnym dziedzicem był Chr. C. N. Gersdorff, który sprzedał majątek w 1805 r. baronowi Fr. J. Chr. Gyldenkrone, który był potomkiem dawnego właściciela Gabriela Marselisa. Dwadzieścia lat później Marselisborg powrócił do rodziny Gersdorffów, a w 1833 r. został zakupiony przez pułkownika H. Rothe, który po trzech latach sprzedał posiadłość C. Ingerslevowi, którego syn Hans Peter Ingerslev był ostatnim prywatnym właścicielem majątku. W 1896 r. miasto Aarhus zakupiło majątek za sumę 1 184 000 koron.Buchwaldt R.: Marselisborg. Slot og fristed, Hernovs Forlag 2000, str. 16.
Po klęsce w wojnie prusko-duńskiej w 1864 r. i utracie Szlezwiku-Holsztyna, duńska rodzina królewska utraciła również wszystkie rezydencje królewskie znajdujące się w południowej Jutlandii, a zamek w Koldyndze był w stanie ruiny i nie nadawał się do zamieszkania. Starosta Aarhus, C. V. Dreyer i lekarz P. ØrumBuchwaldt R.: Marselisborg. Slot og fristed, Hernovs Forlag 2000, str. 17.