Historia Najstarsze zapiski dotyczące terenu obecnie zajmowanego przez pałac Marselisborg pochodzą ze średniowiecza. Już w 1203 r.Buchwaldt R.: Marselisborg. Slot og fristed, Hernovs Forlag 2000, str. 15. wzmiankowana jest na tym miejscu posiadłość przekazana miastu Aarhus przez lokalny sąd biskupi. Po reformacji w 1536 r. tereny te przeszły na własność Korony Duńskiej. Wybudowano tam dwór zwany Haverballegård, w którym przebywali królowie Fryderyk II i Chrystian IV. Podczas wojny trzydziestoletniej (1618-1648) w majątku wytwarzano saletrę potasową, zbudowano także wiele młynów wzdłuż lokalnego strumienia. Podczas wojny Chrystian IV zadłużył się m.in. u bogatego kupca niderlandzkiego, Gabriela Marselisa, któremu w ramach spłaty zadłużenia przekazano majątek Haverballegård w 1661 r., oraz nadano duńskie szlachectwo w 1665 r. Jego syn, Constantin Marselis, odziedziczył majątek po ojcu w 1673 r. Również on został nobilitowany, a w 1680 r. jego posiadłość Haverballegård została podniesiona do rangi baronii i nazwana od jego nazwiska Marselisborg. Kiedy Constantin Marselis zmarł bezpotomnie w 1699 r., Marselisborg został ponownie przejęty przez Koronę Duńską, a król Chrystian V przekazał ją swemu synowi z nieprawego łoża, Ulrikowi Gyldenløve. Następnie baronia Marselisborg przeszła na bratanka Ulrika, hr.