W landraturze bydgoskiej zatrudnieni byli m.in.: sekretarz powiatowy, skarbnik, poborca podatków i inni urzędnicy.
Z Królewsko-Pruską Rejencją związana była także obecność w mieście innych urzędów m.in.: urzędu pocztowego, któremu podlegały powiatowe stacje pocztowe na obszarze rejencji; głównego Urzędu Celnego; Królewskiego Urzędu Prowiantowego.
Od 1 marca 1817 r. wprowadzono nową organizację sądownictwa, związaną pośrednio z podziałem administracyjnym. Sądy pruskie w Prowincji Poznańskiej dzieliły się na: sądy pokoju – I instancja; sądy ziemskie – II instancja; wyższy sąd apelacyjny w Poznaniu – III instancja. Poza tym istniały Inkwizytoriaty jako władze śledcze.
W początkowym okresie istnienia rejencji, na prezesów sądów oraz landratur powoływano wielu Polaków, głównie ze stanu szlacheckiego. Ludność całej rejencji bydgoskiej w 1821 r. sięgała 290 tys. osób, z tego 25% zamieszkiwało w miastach. W 1846 r. obszar rejencji zamieszkiwało 460 tys. osób, a w przededniu I wojny światowej sama Bydgoszcz z przedmieściami liczyła 100 tys.