Rybawirynę bez interferonu można stosować w wybranych przypadkach (włóknienie na poziomie F4 – marskość wątroby) z sofosbuwirem i daklataswirem, choć zysk z tego działania nie jest duży. Możliwe są i inne kombinacje leków np. sofosbuwir, simeprewir i rybawiryna. W związki z zyntesowaniem leków blokujących NS5B (np. sofosbuwir) i NS5A (np. daklataswir, ledipaswir) rola rybawiryny w leczeniu zapalenia wątroby typu „C” maleje. Jest natomiast rekomendowana do leczenia z innymi lekami (Viekirax+Exiviera, Harvoni i innymi) w marskości wątroby, istotnie zwiększając szanse chorego na trwałą odpowiedź wirusologiczną.
Ponadto rybawirynę stosuje się podając wziewnie w ciężkich zakażeniach wirusem RSV u dzieci. Opisywano ponadto korzystne działanie tego leku w gorączce Lassa.
Przeciwwskazania Rybawiryny nie wolno stosować w ciąży (kategoria X) ponieważ ze względu na potwierdzone działanie teratogenne leku u zwierząt istnieje ryzyko, że może również powodować uszkodzenie płodu ludzkiego. Podczas stosowania rybawiryny oraz 4 miesiące po zakończeniu terapii w przypadku kobiet i 7 miesięcy w przypadku mężczyzn powinna być stosowana przez partnerów seksualnych antykoncepcja z wykorzystaniem dwóch potwierdzonych skutecznych metod.