Riesman wskazuje, że taki typ osobowości występuje także w wielu współczesnych mu społeczeństwach (praca pisana była w latach czterdziestych XX wieku), charakteryzujących się wysokim wzrostem liczby ludności (np. Indie, Egipt i Chiny). Średnia długość życia jest tu krótka, ludność cechuje znaczna przewaga roczników młodych, a pokolenie wypiera pokolenie znacznie szybciej niż w społeczeństwach fazy wstępnego spadku liczby ludności. Duża liczba urodzeń w tych państwach nie jest tylko wynikiem niewiedzy, lecz wiąże się ona z całym stylem życia, poglądami na rolę kobiety, płeć itp. Jednostka sterowana tradycją niemal nie traktuje siebie w kategoriach jednostkowych.
Społeczeństwa wewnątrzsterowne Są to społeczeństwa okresu przejściowego wzrostu liczby ludności. Na spadek stopy zgonów składają się tu takie czynniki jak np.: wzrost troski o higienę, poprawa komunikacji, spadek dzieciobójstwa i przemocy, ulepszenie techniki, itp. W historii Zachodu taki typ społeczeństw pojawił się wraz z renesansem i reformacją.