Choć początkowo wyznaczono go jako Zivilinterniertenlager (obóz internowania dla ludności cywilnej), w czerwcu 1943 roku zmieniono jego status na Aufenthaltslager (obóz pobytowy/przetrzymywania), ponieważ konwencje genewskie stanowiły, że placówki pierwszego typu muszą być dostępne dla inspekcji przeprowadzanych przez komisje międzynarodowe. Ten „obóz pobytowy” – zwany również „obozem wymiany” – przeznaczony był dla Żydów, których planowano wymienić na obywateli niemieckich internowanych w innych krajach lub na dewizy. SS podzieliło ten obóz na sekcje dla poszczególnych grup (m.in. „obóz węgierski”, „obóz specjalny” dla Żydów polskich, „obóz dla obywateli państw neutralnych” oraz „obóz gwiazdy” dla Żydów holenderskich). W okresie od lata 1943 roku do grudnia 1944 roku do „obozu pobytowego” (lub wymiany) w Bergen-Belsen deportowano co najmniej 14 600 Żydów, w tym 2750 nieletnich. Więźniów zmuszano do pracy;