Złączony z kultem cesarskim, przez długi czas miał charakter prowincjonalny – zwłaszcza we wschodniej, greckojęzycznej części imperium, gdzie jako składnik kultu władcy łatwo wkomponował się w tradycję monarchii hellenistycznych. Wedle świadectwa Tacyta pierwszą poświęconą Romie świątynię wzniesiono w Smyrnie ok. 195 p.n.e.Roczniki IV 56. Liwiusz twierdzi, że w karyjskiej Alabandzie nie tylko jej poświęcono sanktuarium, ale corocznie też organizowano ku jej czci igrzyskaDzieje Rzymu od założenia miasta XLII 6..

W drugiej połowie II wieku p.n.e. jej kult zakorzenił się w PergamonieW 133 p.n.e. przekazanym przez Attalosa III w testamencie Rzymianom i słynącym z przyjaznego stosunku do Rzymu., ustanowionym przez Rzymian stolicą nowej prowincji Azja, szybko rozprzestrzeniając się stamtąd na inne miasta (m.in. Efez, Sardes), miejsca (Delos) i prowincje imperium. W Afryce znane są sanktuaria w Leptis Magna i w Mactaris, z resztek budowli wiadomo o istnieniu okazałej świątyni w galackiej Ankyrze, wspaniały ołtarz poświęcony Augustowi i Romie (uwieczniony jedynie na monetach Augusta i Tyberiusza) wystawiono w tzw. sanktuarium Trzech Galii w Lugdunum (Lyon).