Na późniejszych monetach cesarstwa najczęściej jako Roma Aeterna, siedząca w hełmie, z włócznią (hasta) i tarczą u boku, w prawej ręce trzymająca palladium – symbol wiecznego trwania. W okresie schyłku potęgi imperium szczególnie często przypominana w tej postaci jako symbol państwowości oraz cnót dawnego Rzymu – stolicy ówczesnego świata. W pełni zaistniała jednak dopiero w okresie cesarstwa, kiedy stawiano jej świątynie wspólne z innym bóstwem bądź z ubóstwionym (deifikowanym) cesarzem. Z towarzyszącą inskrypcją Thea Roma występuje na monetach licznych miast greckich we wschodniej części imperium. Obdarzano ją również przydomkami Augusta (święta), Aeterna (wieczna), Invicta (niepokonana) i innymi.
Kult thumb|Świątynia w Puli z I wieku n.e. Rozwijał się w miarę wzrostu znaczenia Rzymu, którego władza stopniowo obejmowała obszary pozaitalskie. Istnienie jego potwierdza uwaga Swetoniusza o żądaniu Augusta, by cześć oddawano mu jedynie wspólnie z Romą„Chociaż wiedział, że (...) uchwalano wystawianie świątyń, w żadnej jednak prowincji nie przyjął tego zaszczytu sam, zawsze łącząc swe imię z imieniem Romy” (Żywoty cezarów, Boski August 52)..