W 1659 w Krakowie ogłosił dzieło Questio de rebus Ecclesiae non alienandis, poświęcone zakazowi alienacji majątków kościelnych. Był także autorem innej rozprawy z prawa kanonicznego Tractatus de potestate capituli sede episcopali vacante, którą wydano w 1706 już po jego śmierci i uzupełniono o życiorysy biskupów poznańskich.
Zalaszowski niemal całe swoje dochody przekazywał na zakup książek, głównie dzieł prawniczych, i zgromadził kilkutysięczny księgozbiór. Zapisem testamentowym przekazał swój księgozbiór Bibliotece Akademii Lubrańskiego; po likwidacji uczelni a tym samym i biblioteki w 1780 zbiory te weszły do Biblioteki Seminarium Duchownego w Poznaniu, a potem do Biblioteki Głównej Uniwersytetu Poznańskiego. Pochowany został w katedrze poznańskiej.
Przypisy
Bibliografia Historia nauki polskiej (pod redakcją Bogdana Suchodolskiego), tom VI: Dokumentacja bio-bibliograficzna. Indeks biograficzny tomu I i II (opracował Leszek Hajdukiewicz), Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1974, s. 774 Witold Maisel, Mikołaj Zalaszowski, w: Wielkopolski słownik biograficzny (pod redakcją Antoniego Gąsiorowskiego i Jerzego Topolskiego), Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1981, s.