14 października 1945 dywizjony przeformowano w baterie i odtąd 4 pułk składał się z baterii dowodzenia i trzech baterii artylerii plot.
10 marca 1947 płk Eugeniusz Luśniak rozkazał, z oddziałów artylerii dywizyjnej 4 DP, zorganizować Jednostkę Nr 4 PKPR (ang. Unit Nr 4 P.R.C.). Żołnierze pułku wcieleni zostali do 4 Pułku Artylerii Przeciwpancernej. Likwidacja 4 paplot.l zakończona została 14 marca 1947.
Z dniem 15 sierpnia 1996 tradycje 4 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej Lekkiej przyjął 4 Zielonogórski Pułk Przeciwlotniczy w Czerwieńsku. Obsada personalna
Obsada personalna 2 paplot.l. od 2 stycznia do 15 lutego 1945 dowództwo pułku
dowódca pułku - mjr Olgierd Eminowicz zastępca dowódcy - mjr Stefan Sztukowski (od 20 I 1945) adiutant pułku - por. Zenon Lebelt oficer zaopatrzenia - ppor. Zeno Zacharski oficer materiałowy - ppor. Władysław Janik oficer techniczny - ppor. Borys Jakowlew (od 12 II 1945) lekarz pułku - ppor. lek. Marian Gliński kapelan - ks. kpl. Stanisław Zalewski dowódca plutonu zwiadu - ppor. Zbyszko Lesiak, ppor. Jerzy Koch (od 12 II 1945) dowódca plutonu łączności - ppor. Eustachy Harwanko dowódca I dywizjonu - kpt. Michał Dżugaj zastępca dowódcy - por. Aleksander Pastewski (od 20 I 1945) dowódca 1 baterii - ppor. Wiktor Magiera dowódca 2 baterii - ppor. Zygmunt Faber, por.