H. Zielińskiego, i gdy otwarcie sprzeciwiał się on próbom przyjmowania na studia (bez egzaminów wstępnych) dzieci lokalnych partyjnych bonzów.
thumb|prof. Zieliński (z lewej), 1981
Po powstaniu Solidarności, we wrześniu 1980, czynnie włączył się w uniwersytecki ruch związkowy. Równocześnie próbował aktywizować w środowisku wrocławskich uczelni tzw. „struktury poziome” PZPR, które wydawały się wówczas dającą się zaakceptować alternatywą dla zhierarchizowanych i sztywnych oficjalnych pionowych struktur tej partii. Próby te, jak się później okazało, skazane były na niepowodzenie. W tym samym okresie był członkiem prezydium Społecznego Komitetu Odbudowy Panoramy Racławickiej i w jego strukturach działał, aby dokończyć budowę rotundy i wystawić w niej „Panoramę”; zabiegi te powiodły się cztery lata po śmierci prof. Zielińskiego.
Śmierć thumb|grób Henryka Zielińskiego na cmentarzu na wrocławskim Grabiszynku(pole 2A, rząd 21, grób 514) Późnym wieczorem, w nocy z 5 na 6 marca 1981 prof. Henryk Zieliński wyszedł na swój ostatni spacer z psem. Wkrótce ktoś powiadomił Milicję Obywatelską, że na chodniku leży człowiek, a obok siedzi pies. Podjęte pierwotnie czynności śledcze w ciągu kilkunastu godzin zostały nagle zahamowane.