Demografia W 1857 roku miejsco- 28 wość liczyła 2189 mieszkańców, a w 1880 roku - 2364. Wtedy też, w latach 80-tych XIX wieku, co wtorek odbywały się popularne i chętnie uczęszczane targi, szczególnie na woły, z uwagi na liczne gorzelnie w okolicy. W 1885 roku w Probużnie kwitło rzemiosło i handel. Działał tu mosiężnik, złotnik, kołodziej, piekarz oraz stolarz. Rzemiosłem zajmowali się również szklarze, szewcy, tkacze, kuśnierze i krawcy, których było najwięcej. Funkcjonowali także balwierze, mydlarz, kowale i waciarz. Miejscowi rzeźnicy, handlarze skórami, mąką i przędziwem oraz kramarze dbali o zaopatrzenie mieszkańców. W miasteczku działała gorzelnia, młyn oraz propinacja. Obecni byli także spekulant pieniędzmi, faktor i liczni szynkarze. Powstała też szkoła etatowa z dwoma nauczycielami oraz kasa pożyczkowa gminy z kapitałem 2726 złotych reńskichKargol, Tomasz (2019). Galicyjskie miasta i miasteczka w józefińskim katastrze gruntowym. Tom XIX: Barysz, Jazłowiec, Jezierzany i Probużna. Towarzystwo Wydawnicze Historia Iagellonica. ISBN 978-83-66304-23-9.