Po wybuchu I wojny światowej, w lutym 1915 rozpoczęto przygotowania do ewakuacji w głąb Rosji. Znana jest dokładna data udania się na bieżeństwo – 2 sierpnia 1915 (w uroczystość św. Proroka Eliasza). Zabrano też (bez ryzy) ikonę św. Antoniego, która już do Rogacz nie powróciła. W jej miejsce została w latach 20. XX w. sporządzona kopia (przez mnicha Archipa z monasteru w Żyrowiczach); którą umieszczono w ocalałej ryzie (uważanej za cudowną). Powrót ludności prawosławnej do Rogacz miał miejsce w latach 1919–1921.
Władze odrodzonej Polski nie zgodziły się na reaktywację parafii. Dopiero w 1928 uznano oficjalnie wspólnotę w Rogaczach jako filię parafii w Milejczycach. Na początku lat 30. grunty cerkiewne wydzierżawiono mieszkańcom wsi jako tzw. wspólnotę wiejską (pozostawiono tylko 3 ha). W latach 1932–1936 wyremontowano cerkiew i budynki gospodarcze, w 1938 zbudowano dom dla psalmisty. W czasie II wojny światowej parafia odzyskała samodzielność.