Liście stają się małe i bladozielone, a następnie żółkną. Roślina słabo się krzewi, jest strzelista i wątła. Fosfor, P(700 – 900 mg)Pierwiastek o największej ilości funkcji w organizmie. Składnik m.in.: kwasów nukleinowych, związków przenoszących energię, fosfolipidów (budujących błony komórkowe) oraz niektórych białek. Odpowiada za utrzymanie odpowiedniego pH. U zwierząt: Odgrywa rolę w skurczach mięśni i pracy neuronów. U kręgowców jest ważnym składnikiem kości (w postaci hydroksyapatytu) i zębów. U roślin: Jest gromadzony w nasionach w postaci fityny. U zwierząt: Zaburzenia metabolizmu. Łamliwość i zniekształcenia kości, zgrubienia stawów, brak apetytu. Zwiększona nerwowość, próchnica zębów. U roślin: Zahamowanie wzrostu łodyg i liści (które stają się ciemnozielone, czasem z fioletowoczerwonymi przebarwieniami od spodu), opóźnienie kwitnienia i owocowania, degeneracja nasion. Matowienie liści, objawy podobne do niedoboru azotu. Siarka, S(~ 2 g)Składnik dwóch aminokwasów: metioniny i cysteiny (która poprzez mostki dwusiarczkowe tworzy strukturę trzeciorzędową białka) oraz enzymów i koenzymów (np. koenzym A). Bierze udział w procesach oddechowych w komórce. Wchodzi w skład niektórych wielocukrów (w postaci siarczanów). U zwierząt: Wchodzi w skład większości białek, m.in.