Według Wiganda z Marburga, Biruta matka Witolda została utopiona w Brześciu, zapewne w odpowiedzi na jego ucieczkę. Dwóch jej krewnych, Vidimantas i Butrimas, również zostali zamordowani.
Krzyżący przyjęli Witolda bez entuzjazmu. W tym czasie Jagiełło negocjował z zakonem krzyżackim. 31 października 1382 roku sformułowali traktat w Dubisie w trzech oddzielnych aktach. Była to nagroda za całą pomoc, jakiej udzielili Jagielle w pokonaniu Andrzeja Olgierdowicza i Kiejstuta. Jagiełło przyrzekł przyjąć chrześcijaństwo w ciągu 4 lat, zostać sojusznikiem Zakonu i nie zaczynać żadnej wojny bez zgody Zakonu oraz scedować Zakonowi Żmudź, która ciągle popierała Witolda, aż do rzeki Dubissy. Jednakże ratyfikacja traktatu była ciągle odkładana. Jednym z powodów ochłodzenia stosunków była wojna, jaką Jagiełło wszczął na Mazowszu bez skonsultowania się z Krzyżakami. Innym wyjaśnieniem było to, że Jagiełło myślał już wtedy o sojuszu bądź z Moskwą lub z Polską. Ostatecznie w czerwcu 1383 roku zaplanowane spotkanie Jagiełły z wielkim mistrzem nie doszło do skutku z powodu formalnego pretekstu i wojna rozgorzała na nowo.