Chęć zdobycia łupów wskazuje się obecnie jako jedną z głównych przyczyn, a słabość najbliższych krajów: Szkocji, Anglii i Francji, w których nie istniały jeszcze silne zjednoczone królestwa lub występował kryzys istniejących struktur państwowych, umożliwiały organizowanie wypraw łupieżczych.
Taktyka wojskowa mały|Miecze używane przez wikingów (2005) Sukcesy odnosili dzięki dużej mobilności, jaką dawały im ich łodzie (drakkary) oraz zwartej formacji zwanej murem tarcz. Posługiwali się jednoręcznymi, obusiecznymi mieczami, toporami, dwoma rodzajami włóczniami (krótka i długa), łukami i okrągłymi drewnianymi tarczami o obitych metalem brzegach.
Główną siłą była piechota, rzadko stosowano konnicę. Podczas bitew morskich związywano burty statków i przystępowano do abordażu, walczono, aż załoga jednego ze statków nie została całkiem pokonana. Pochłaniało to znacznie więcej ofiar niż bitwy lądowe.