Reforma walutowa Władysława Grabskiego (1924) i wprowadzenie złotego polskiego stworzyły warunki do prowadzenia samodzielnej polityki celnej.
Wojna celna między Polską a Niemcami (1925-1934) stała się testem polskiej polityki protekcjonistycznej. Po wygaśnięciu umów handlowych w lipcu 1925 roku Niemcy wstrzymały import polskiego węgla, a Polska nałożyła wysokie cła odwetowe. Polska odpowiedziała też budową portu w Gdyni, dywersyfikacją rynków eksportowych i rozwojem własnego przetwórstwa.
W drugiej połowie lat 30. państwo przeszło do aktywnej polityki przemysłowej. Centralny Okręg Przemysłowy (1937-1939), realizowany pod kierunkiem wicepremiera Eugeniusza Kwiatkowskiego, obejmował budowę zakładów zbrojeniowych i przemysłu ciężkiego w centralnej Polsce, łącząc cele gospodarcze z obronnymi.
Polska w UE Po przystąpieniu do Unii Europejskiej w 2004 roku Polska uczestniczy we wspólnej polityce handlowej UE i nie prowadzi samodzielnej polityki celnej. Import z państw trzecich podlega wspólnej taryfie celnej, a polskie firmy mogą wnioskować o zawieszenie poboru ceł na surowce i komponenty niedostępne w UE.