W 1872 uroczyście poświęcono murowany, piętrowy budynek szkoły katolickiej (po Drugiej Wojnie Światowej przedszkole i klasztor sióstr franciszkanek). W pierwszym roku do szkoły uczęszczało 133 dzieci (również z Biadacza). Pierwszym nauczycielem był Johann Frach, posługujący się językiem polskim (w języku polskim odbywały się lekcje religii, katechizmu i śpiewu kościelnego).
W latach 1919-1920 wybudowano neoromański kościół pod wezwaniem św. Antoniego, który konsekrowano 19 września 1920 roku. Arcybiskup Wrocławia, Adolf Bertram, przybył do kościoła św. Antoniego, aby dokonać jego konsekracji. W dniu 1 listopada 1924 parafia została oddzielona od parafii Świętego Krzyża w Opolu i zyskała samodzielność.
Podczas referendum na Górnym Śląsku 1921 roku 142 osoby opowiedziały się za przyłączeniem do Polski, a 289 za pozostaniem w Rzeszy Niemieckiej. W 1927 rozpoczęto budowę wałów przeciwpowodziowych na rzece Mała Panew, które ukończono w 1930 r. W 1929 oddano do użytku budynek szkoły. W 1933 w Luboszycach mieszkały 893 osoby. Nazwa wsi została zmieniona na Liebtal 8 czerwca 1936 roku.. W 1939 wieś liczyła 995 mieszkańców, jeździł do niej z Opola autobus miejski linii nr 4.