Flora Carpatorum Principalium (Göttingen 1814). Informatorem Wahlenberga, jak i wielu innych późniejszych badaczy był proboszcz z Wielkiego Sławkowa, a jednocześnie botanik i klimatolog Thomas Mauksch, który w swym wielkim rękopiśmiennym dziele pt. Wegweiser durch die Zipser karpatischen Alpen (ok. 1826 r.) również poświęcił sporo miejsca tytułowej dolinie. Opisał m.in. występujące tam limby i jako pierwszy zwrócił uwagę na widoczne tam moreny (niem. Steinwälle) – chociaż jeszcze nie potrafił określić ich pochodzenia. W 40. latach XIX w. w dolinie prowadził obserwacje również polski botanik Hiacynt Łobarzewski.
W następnych latach dolina była odwiedzana częściej w związku z rozwojem Smokowca, chodzono nią na okoliczne szczyty. W 1859 r. odwiedził ją słynny niemiecki podróżnik Heinrich Barth, który uznał za jedną z najpiękniejszych górskich dolin świata. Zimą dolinę przeszli jako pierwsi Theodor Wundt i przewodnik Jakob Horvay w dniach 27–28 grudnia 1891 r.