Historia poznania Nie wiadomo, od kiedy w historycznych czasach człowiek zaczął pojawiać się w dolinie. Wiarygodne źródła pozwalają jednak sądzić, że najpóźniej na początku XVIII w. zaczęli ją penetrować różni poszukiwacze skarbów i drogich kamieni, kopacze rud cennych metali, zbieracze ziół czy górale polujący na kozice. W ograniczonym zakresie dolina była również wykorzystywana pastersko: wiemy, że ok. roku 1870 paśli tu woły i konie górale ze Starej Leśnej, a ostatnie informacje o wypasie pochodzą jeszcze z pierwszych dziesięcioleci XX w.Bohuš Ivan: Rozprávanie o tatranských dolinách 11. Malá Studená dolina. I. Časť, w: „Krásy Slovenska” R. LXI, nr 9/84, s. 30–33.
Pierwszą osobą znaną z nazwiska, jaka dotarła do Doliny Małej Zimnej Wody, był angielski przyrodnik Robert Townson, który z przewodnikami przechodził przez nią w drodze na Łomnicę 14–18 sierpnia 1793 r. Townson m.in. nocował w znanej później kolibie pod wielkim, przewieszonym głazem, zwanej „Ohnisko” (1592 m n.p.m.). W pierwszych latach XIX w. geologiczne rozpoznanie doliny przeprowadził Christian Genersich, który ocenił, że można w niej liczyć jedynie na „trochę pirytu i miedzi”. W 1813 r. badania florystyczne w dolinie prowadził znany szwedzki botanik i lekarz Göran Wahlenberg. Ich wyniki zamieścił w swym pisanym po łacinie dziele pt.