W latach 1565–1572 starostą gniewskim był Achacy Czema (syn) (Cema, von Zehmen) herbu własnego – wojewoda pomorski od 1566. W latach 1623–1667 starostą gniewskim był książę Albrycht Stanisław Radziwiłł, kanclerz wielki litewski. Po nim starostą gniewskim od 16 marca 1667 był Jan Sobieski, późniejszy król Polski, który zbudował tu m.in. Pałac Marysieńki dla swojej żony Marii Kazimiery. Następnym starostą gniewskim, po rodzie Sobieskich, od 1699 do 1724 został Michał Zdzisław Zamoyski, syn Marcina.
W 1626 podczas II wojny polsko-szwedzkiej w okolicach Gniewu doszło do starcia między siłami Rzeczypospolitej i Szwecji. Bitwa z wojskami Gustawa Adolfa pozostała nierozstrzygniętahttps://web.archive.org/web/20130406155044/http://www.radoslawsikora.republika.pl/GniewVivatVasa.pdf. thumb|left|Gniew, 1855 thumb|Dziedziniec Zamku Miasto podupadło na tle ogólnego kryzysu gospodarczego i politycznego Rzeczypospolitej w XVII i XVIII w, w latach 1678 i 1708 miasto nawiedziła zaraza, która zdziesiątkowała liczbę mieszkańców. Kiedy wskutek I rozbioru Polski w 1772 Gniew wcielony został do Prus, liczył sobie zaledwie 850 mieszkańców. W 1807 przez miasto przeszły zmierzające w kierunku Gdańska polskie oddziały generała Dąbrowskiego. W latach 1818–1823 wzniesiony został na rynku (placu Grunwaldzkim) kościół ewangelicki.