Leki I generacji stosuje się jedynie przy silnych napadach świądu, gdzie istnieje przypuszczenie, że świąd wywołał inny od histaminy mediator zapalny; blokery receptorów serotoninowych czy opioidowych – przy podejrzeniu, że świąd nie został spowodowany aktywnością histaminy; fototerapia promieniami UVB lub PUVA-terapia – pomocna w leczeniu świądu towarzyszącego chorobom nerek, wątroby czy niektórym dermatozom.
Chorym zaleca się również przebywanie w dobrze nawilżonych i przewietrzonych pomieszczeniach oraz kąpiele w letniej wodzie (o optymalnej temperaturze do 37 °C) lub chłodne prysznice. Do mycia skóry nie powinno używać się mydła, tylko specjalnych płynów lub żeli o działaniu przeciwświądowym, łagodzącym i nawilżającym. W pielęgnacji swędzącej skóry pomocne są także mleczka, kremy i balsamy zawierające w swoim składzie substancje wspomagające odbudowę naskórka (alantoinę, witaminę A i witaminę E, nienasycone kwasy tłuszczowe), nawilżający mocznik (5-10%), znieczulający polidokanol, masło shea, oleje mineralne i naturalne.
Klasyfikacja ICD10 kod ICD10 nazwa choroby Świąd Świąd odbytu Świąd moszny Świąd pochwy Świąd okolic odbytu i narządów płciowych, nieokreślony Inny świąd Świąd, nieokreślony Inne zaburzenia występujące pod postacią somatycznąŚwiąd Zobacz też świąd sromu świąd pływaków
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Dermatologia Kategoria:Alergologia Kategoria:Objawy chorobowe