świąd związany z podaniem opioidów dokanałowo), z reguły są to pacjenci z grupy II i III; świąd psychogenny – towarzyszący różnym chorobom psychiatrycznym. Zdarzają się też przypadki świądu psychogennego u osób zdrowych, którego podłożem jest lęk, np. gdy dana osoba ma świadomość, że miała kontakt z chorym przykładowo na świerzb, a z obawy przed zakażeniem zaczyna podświadomie odczuwać wrażenie swędzenia i drapać się; świąd o mieszanej etiologii – diagnozowany, gdy objawy można zaklasyfikować do więcej niż jednej kategorii; świąd o nieznanej etiologii – stwierdzany, gdy niemożliwe jest określenie przyczyny świądu. Często kategoria ta bywa tymczasowa, gdyż u wielu pacjentów dłuższa obserwacja umożliwia ustalenie choroby powodującej doznania swędzenia.
Patomechanizm W środowisku zewnętrznym i wewnętrznym organizmu stale zachodzą zmiany, które stanowią bodźce odbierane przez ustrój. Bodźce te w postaci energii mechanicznej, świetlnej, cieplnej oraz chemicznej są przetwarzane przez receptory na impulsy nerwowe. Ze względu na rodzaj przetwarzanej energii, receptory dzieli się na fotoreceptory, mechanoreceptory, termoreceptory oraz chemoreceptory. Receptory pobudzane przez różne bodźce uszkadzające tkanki nazywamy nocyceptorami.